<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Konferencja w Ottawie">
<author_1="K.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="10">
<date="1951-10-07">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Konferencja w Ottawie. W stolicy Kanady, Ottawie, odbyła się sesja t.zw. Rady Północno-Atlantyckiego bloku. Na tej sesji przyjęła została decyzja o włączeniu zachodnio-niemieckich sił zbrojnych w skład t.zw. armii europejskiej. Podobnie zatwierdzono inne decyzje waszyngtońskie. Przedstawiciele amerykańskich imperialistów usiłowali też wywrzeć na swych sprzymierzeńców nacisk w sprawie przyśpieszenia i zwiększenia przez nich przygotowań wojennych. Przy tej sprawie wyszły na jaw sprzeczności, jakie rozdzierają napastniczy blok atlantycki. Jak donosi prasa zagraniczna, amerykański generał Eisenhower przygotował na sesję poufny referat. W referacie tym wyrzucał ostro zachodnio- europejskim państwom powolność, z jaką niektóre kraje przystępują do zwiększenia liczebności swych armii. Amerykańskie żądania natrafiły w Ottawie na opór innych krajów. Brytyjski minister skarbu Gaitsell mówił na konferencji o trudnościach, jakie przynoszą obecne rozmiary zbrojeń. Jeśli nie zostaną one zmniejszone powiedział, „to dolarowy deficyt Anglii, inflacja we Francji, bezrobocie we Włoszech i wahania cen surowców na rynkach światowych mogą doprowadzić do poważnego kryzysu finansowego w krajach zachodnio-europejskich". Wystąpienie to oznacza, że kraje posłuszne Ameryce, mimo nacisku widzą, że zbrojenia prowadzą do stałego pogarszania się sytuacji gospodarczej i niezadowolenia ludności. Przedstawiciele rządów Europy zachodniej opierali się w Ottawie amerykańskim żądaniom dalszego zwiększenia zbrojeń i nalegali, by Stany Zjednoczone wzięły na siebie większą część dalszych zbrojeń. Oczywiście Amerykanie nie przystali na taką propozycję, jednak nie udało się im w Ottawie przeprowadzić wygodnej dla Stanów Zjednoczonych uchwały. Sesja w Ottawie wykazała, że imperialiści amerykańscy zwiększają nacisk na rządy innych państw —uczestników napastniczego bloku Północno-Atlantyckiego w sprawie przyśpieszenia zbrojeń. Sesja w Ottawie wykazała jednak równocześnie, że między uczestnikami bloku istnieją poważne sprzeczności i że sprzeczności te pogłębiają się i zaostrzają coraz bardziej. (K.) 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
